X
تبلیغات
آموزش - آشنایی با اینترنت و ایمیل introduction to internet and email

آموزش

آموزش

آشنایی با اینترنت و ایمیل introduction to internet and email

آشنایی با اینترنت و ایمیل   introduction to internet and email

 اینترنت از به هم وصل شدن تعداد بسیار زیادی شبکه و اشخاص تشکیل شده است و مخفف Internet Working می باشد که به آن Internet می گویند. صاحب و متولی ندارد ولی منافع اکثر مردم دنیا در آن است که آن را توسعه دهند زیرا در دنیای امروز انسانها از اطلاع رسانی و اخذ اطلاعات سود می برند. اینترنت بزرگترین شبکه Wan در جهان است.

سایت (Site):

اگر تجهیزات منسجم سخت افزاری و امکانات نرم افزاری مورد نیاز آن را در یک مکان فراهم آوریم اصطلاحاً به آن سایت می گوئیم. در یک کلاس درس ما سایت آموزشی خواهیم داشت. معمولاً سایت ها از امکان شبکه استفاده می نمایند. ممکن است این شبکه به اینترنت وصل باشد یا نباشد.

وِب سایت (Web Site):

سایتی است که خود را به اینترنت وصل می کند و دارای اطلاعات مخصوصی است که می تواند آن را در شبکه عظیم اینترنت در معرض استفاده و دیدِ کاربران اینترنت قرار دهد یعنی می تواند اصطلاحاً اطلاع رسانی نماید. دارای تعدادی صفحه مخصوص اطلاعات است که به این صفحه ها اصطلاحاً Web Page می گوئیم. هر Web Page از اطلاعات چندرسانه ای  (Multimedia) برخوردار است. در دنیای امروز بیشتر سازمانها، کارخانه ها، نهادها، دانشگاهها، روزنامه ها، مجله ها، اشخاص مهم (با نام) و ... برای خود وِب سایت دارند. (معنی کلمه وِب، عنکبوت می باشد.)

هر Web Page یک فایل مستقل است که می تواند محتوای یک صفحه را نشان دهد. برای وصل شدن به اینترنت باید از یک واسطه به نام ISP استفاده نمود که مخفف Internet Service Provider (تامین کننده خدمات اینترنتی) است. ما اطلاعاتی را به ISP ارسال کرده و اطلاعاتی را نیز از آ« دریافت می نمائیم. وصل شدن به اینترنت به دو صورت است:

1- ما عنصری از یک شبکه هستیم. باید Server (خادِم) شبکه به ISP وصل شود. دراین صورت به خودی خود ما هم به اینترنت متصل خواهیم بود.

2- ما با یک کامپیوتر مستقل میخواهیم به ISP وصل شویم. باید شخصاً به ISP وصل شویم. یک راه معمولی این است که یک کارت اینترنت متعلق به ISP مورد نظر را خریداری می کنیم. بر روی آن نام کاربر (User Name) و رمز (Password) و شماره تماس (Tell) با ISP نوشته شده است.

وارد منوی استارت (Start) می شویم. از Connect to استفاده می نمائیم. در نهایت پنجره ای باز می شود.

آن اطلاعات را وارد می کنیم و بر روی دکمه Dial (شماره گیری) کلیک می کنیم. اگر همه چیز جور باشد پس از شنیدن صداهای مخصوص (که مربوط به ارتباط برقرار کردن تلفنی است) ارتباط برقرار می شود. نشانه ارتباط این است که در نوار وظیفه شکل دو مانیتور کنارِ هم را خواهیم دید که یکی از آنها برای ارسال (Send) اطلاعات و دیگری برای دریافت (Receive) اطلاعات است. (بدیهی است که کامپیوتر ما باید مودِم(Modem) داشته باشد و از پشتِ کیس با کابل مخصوص، آن را به پریز تلفن وصل کرده باشیم.) دراین صورت خط تلفن اِشغال شده و از این لحظه، دو نوع هزینه خواهیم داشت:

1- هزینه استفاده از تلفن

2- هزینه شارژ کارت که از تعداد ساعت های آن کاسته می شود.

(در شکلی که در بالا آمده است، نام و رمز درج نشده است که نشان دهنده استفاده کاربر از اینترنت هوشمند می باشد.)

حالا باید از نرم افزار مخصوصی استفاده کنیم تا بتوانیم از امکانات اینترنت بهره برداری نمائیم. متداول ترین آنها Internet Explorer (مرورگر اینترنت) است. از این نرم افزار، استفاده های زیر را می توان به عمل آورد:

1- وارد شدن در وِب سایت های مختلف و کسب انواع اطلاعات

2- جستجو کردن اطلاعات و یافتن آنها از سایت های مختلف

3- برداشت اطلاعات از سایت ها برای خودمان (Download)

4- اگر کاربر حرفه ای باشد می تواند اطلاعات را به اینترنت بفرستد (Upload)

5- استفاده اساسی از نامه نگاری الکترونیکی (Email)

 

نشانی یا آدرس سایت:

....انشعاب دوم.انشعاب اول.نام سایت.WWW

مانند:

سایت دانشگاه امام حسین (ع)                                        WWW.ihu.ac.ir

در سایت ذکر شده؛ ac قلمرو دوم (Second Level Domain) و ir قلمرو نهایی (Top Level Domain) می باشد.

نام سایت را معمولاً مختصر و مفید انتخاب می کنند طوری که به آسانی مشخص شود سایت متعلق به چه سازمان یا شخصی بوده و طولانی نیز نمی باشد. انشعاب ها را متناسب با نوع فعالیت های صاحب سایت انتخاب می نمایند. متداول ترین آنها عبارتند از:

Com

تجاری

Commercial

Edu

آموزشی

Educational

Ac

آکادمیک

Academic

Org

سازمان

Organization

Net

شبکه

Network

Gov

دولتی- حکومتی

Government

Mil

ارتشی

Military

از دو حرف اول نام کشورها نیز استفاده می شود. مانند:

Ir

ایران

Iran

US

آمریکا

United State of America

UK

انگلستان

United Kingdom

Fr

فرانسه

France

نکته بسیار مهم:

نظر به اینکه اینترنت از صدها میلیون سایت تشکیل شده است و هر سایتی را بر اساس سلیقه خاصی طراحی کرده اند، مطلقاً قانون مند نیست و باید با روش های سعی و خطا از آنها سَر در آوریم. کاربر اینترنت باید خلق و خوی یک پژوهشگر را داشته باشد نه یک متخصص تک بُعدی.

در محیط مرورگر اینترنت نوارهایی وجود دارد که یکی از آنها نوار آدرس است. در دریچه این نوار نشانی کامل سایتی را وارد می کنیم و بر روی دکمه Go کلیک می نمائیم یا کلید Enter را فشار می دهیم. اگر مشکلی در شبکه مخابرات و سایت مورد نظر وجود نداشته باشد، وارد سایت خواهیم شد یعنی وارد اولین صفحه سایت می شویم و ابتدا این صفحه باز می شود که به آن صفحه خانگی (Home Page) می گوییم.

سوال:

چگونه می توان از صفحه خانگی به دیگر صفحات رفت؟

پاسخ: معمولاً دو روش کلی وجود دارد:

1- در این صفحه رئوس مطالب و موضوعات (Directory) وجود دارد. ما باانتخاب هر موضوع به صفحه جدیدی می رویم که رئوس مورد نظر از آنجا شروع می شوند.

2- در این صفحه معمولاً تعدادی سرنخ (فَراپیوند: Hyperlink) داریم. با کلیک کردن بر روی آنها می توانیم به صفحه جدیدی برویم. به احتمال زیاد در صفحات جدید فراپیوندهایی داریم که با کلیک کردن بر روی آنها باز هم به صفحات جدیدی می رویم. دکمه هایی داریم که می توانیم به صفحه قبلی یا صفحه بعدی یا اولین صفحه برویم. بدیهی است که می توانیم نشانی سایت جدیدی را وارد نموده و به آن سایت برویم. اگر در یک نشست به تعدادی سایت برویم، می توانیم با باز کردن یک دریچه نشانی تمام آن سایت ها را ببینیم و با کلیک کردن بر روی نام هر سایت به سایت مورد نظر برویم.

 

کاربر با کار کردن در اینترنت می تواند خواسته هایی را به صورت جُست و جو مطرح کند و مرورگر اطلاعات زیادی با عنوان آدرس سایت ها در اختیارش قرار می دهد.

دکمه Refresh: اگر قبلاً صفحه ای را ظاهر کرده باشیم و بخواهیم مجدداً آن صفحه را یک بار دیگر ظاهر کنیم از این دکمه استفاده می کنیم.

اگر تقاضای ظاهر کردن یک صفحه را بنمائیم و صفحه به زودی ظاهر نشود و بخواهیم حرف خود را پَس بگیریم، می توانیم وارد منوی View شده و بر روی فرمان Stop کلیک نمائیم یا اینکه کلید Esc را فشار دهیم.

جستجو در اینترنت (Search):

بعضی ا سایت ها امکان جستجو دارند که اصطلاحاً به آنها موتور جستجو (موتورهای نرم افزاری: Search Engine) می گویند. سایت های مهم که موتور جستجو دارند عبارتند از:

1- WWW.Google.Com

2- WWW.Yahoo.Com

3- WWW.MSN.Com

4- WWW.DogPile.Com

5- WWW.Excite.Com

6- WWW.Altavista.Com

7- WWW.MAMMA.Com

8- WWW.Ask.Com

در استفاده از این موتورها تفاوت هایی را می بینیم امّا یک شباهت عمومی با هم دارند و آن این است که می توانیم خواسته خود را در داخل یک دریچه وارد کرده و بر روی یک دکمه برای آغاز جستجو کلیک نمائیم. این موتورها، خواسته ها را پیدا کرده و سرنخ های خواسته شده را به صورت دسته دسته در اختیار ما قرار می دهند. هر سرنخ، آدرس یک صفحه وب است که متعلق به یک سایت می باشد. ما با کلیک کردن بر روی هر سرنخ آن صفحه وب را باز کرده و خواسته خود را می بینیم. نوع خواسته را نیز می توان از قبل تعیین کرد. نوع خواسته می تواند متن، تصویر، فیلم، خبر و ... باشد.

 

 

 

نکاتی در مورد جستجو:

1- اگر بخواهیم صفحاتی از وِب را پیدا کنیم که نوشته مورد نظر ما عیناً و بدون کم و کاست، حداقل یک بار در آنها باشد، باید جمله را در داخل گیومه ("جمله") قرار دهیم. مانند:

"لیگ قهرمانان باشگاه های آسیا"   

"امام خمینی(ره)" 

"سازمان انرژی اتمی ایران"     

2- چنانچه بخواهیم صفحاتی از وب را پیدا کنیم که در آنها دو متن مورد نظر ما حتماً وجود داشته باشد می بایست مطابق زیر عمل کنیم:

"متن دوم"+ "متن اول"

بین گیومه متن اول تا علامت بعلاوه( ) یک فضای خالی باید در نظر گرفته شود.

مثال:

"دانشکده فنی و مهندسی"+ "دانشگاه تهران"

"سازمان انرژی اتمی ایران"+ "مهندس آشتیانی"

3- در صورتی که بخواهیم صفحاتی از وب را پیدا کنیم که در آنها یک متن مورد نظر حتماً باشد امّا متن دیگر اصلاً نباشد، مطابق زیر عمل می کنیم:

"متن دوم"- "متن اول"

مثال:

"هوانیروز"- "نیروی مسلح جمهوری اسلامی ایران"

4- به جای بعلاوه (+) می توانیم از کلمه کلیدی AND استفاده کنیم. (کلمه AND حتماً باید با حروف بزرگ نوشته شود.)

"متن دوم"AND  "متن اول"

مثال:

"پیروز قربانی"AND  "افشین قطبی"

 

5- از کلمه کلیدی NOT می توان به جای منها (-)، مانند زیر استفاده کرد.

"متن دوم"NOT  "متن اول"

مانند:

"برق شیراز"NOT  "لیگ برتر فوتبال ایران"

6- چنانچه بخواهیم صفحاتی از وِب را پیدا کنیم که در آنها حداقل یکی از دو متن مورد نظر ما وجود داشته باشد از کلمه کلیدی OR ،مطابق زیراستفاده می کنیم:

"متن دوم"OR  "متن اول"

"عملیات رمضان"OR  "عملیات فتح المبین"

جستجوی پیشرفته:

برای جستجو با استفاده از موتور جستجوی Google، می توان از جستجوی پیشرفته نیز بهره برد. برای این منظور بر روی گزینه Advance Search در سمت راست نوار جستجو کلیک می نمائیم.

 پنجره ای ظاهر می شود که می توانیم در آن اطلاعات لازم برای جستجوی پیشرفته را مانند شکل زیر وارد نمائیم. در نهایت باید بر روی Advance Search کلیک شود.

پس از اندکی تامل، اسامی سایت های پیدا شده مرتبط با موضوع خواسته شده، مانند شکل زیر بدست خواهند آمد:

برداشت تصاویر از اینترنت:

پس از پیدا کردن یک تصویر، بر روی آن کلیک راست می نمائیم. منویی با تعدادی گزینه ظاهر می شود که از آن گزینه ها به ترتیب زیر می توانیم استفاده نمائیم:

 

1- ذخیره کردن تصویر در دیسک سخت: بر روی گزینه Save Picture As کلیک می کنیم. سیستم ما را به آدرس My Pictures هدایت می کند. بر روی دکمه Save کلیک می نمائیم.

2- اگر بخواهیم این عکس را برای شخص دیگری ارسال نمائیم، بر روی گزینه E-mail Picture کلیک می کنیم. پنجره ای باز می شود. بر روی دکمه OK کلیک می کنیم. لازمه کار این است که ما  E-mail داشته باشیم و خود را با آن E-mail به سیستم معرفی کرده باشیم. در این صورت می توانیم عکس را به صورت ضمیمه نامه برای دیگران ارسال کنیم.

3- چنانچه بخواهیم عکس را چاپ کنیم، بر روی گزینه Print Picture کلیک می نمائیم. (بدیهی است که لازمه آن داشتن پرینتر می باشد.)

4- در صورتی که بخواهیم موقتاً به پنجره My Pictures رفته و ببینیم چه تصاویری را در آنجا ذخیره کرده ایم بر روی گزینه Go to My Pictures کلیک می نمائیم. اگر این پنجره را ببندیم، مجدداً به صفحه Web قبلی بر می گردیم.

5- اگر بخواهیم عکس مورد نظر را به عنوان پَس زمینه رومیزی قرار دهیم، بر روی گزینه Set as Background کلیک می کنیم.

6- چنانچه بخواهیم تصویر را در محیط نرم افزاری دیگری ببریم، بر روی گزینه Copy کلیک می کنیم تا یک کپی از تصویر به کلیپ بورد (Clipboard) برود. حالا در هر محیط نرم افزاری دیگری می توانیم با Paste تصویر را در اختیار بگیریم.

7- ایجاد میانبر برای تصویر: بر روی گزینه Copy Shortcut کلیک می کنیم. یک کپی از عکس به صورت میانبُر وارد کلیپ بورد میشود. حالا باید در رومیزی و در یک جای خالی کلیک راست نموده و از منوی فوری ظاهر شده بر روی گزینه Paste Shortcut کلیک نمائیم. (منظور آناست که اگر در رومیزی بر روی این شمایل کلیک کنیم، ما را به صفحه ای از وِب ببرد که تصویر در آنجا قرار دارد.)

8- ذخیره کردن سرنخ تصویر در Favorites (مطلوب- مورد علاقه- مورد پسند):

بر روی گزینه Add to Favorites کلیک می کنیم. سرنخ ذخیره خواهد شد.

سوال:

چگونه می توان متن موجود در یک صفحه را برای خودمان بَرداریم؟

پاسخ: متن مورد نظر را انتخاب می کنیم و بر روی آن کلیک راست کرده و از منوی فوری ظاهر شده، بر روی فرمان Copy کلیک می نمائیم. بدیهی است که یک کپی از متن به کلیپ بورد می رود. حالا می توانیم در هر محیط نرم افزاری دلخواه با Paste آن را در اختیار بگیریم. یک مثال خیلی رایج این است که وارد یک سایت شده، متنی را انتخاب نموده و آن را به داخل Word بیاوریم.

تنظیمات اولیه در اینترنت:

اگر بخواهیم اسامی سایت هایی را که به آنها مراجعه نموده ایم از دریچه نوار آدرس پاک کنیم، می توانیم وارد منوی Tools شده و بر روی اولین فرمان کلیک نمائیم. پنجره ای باز می شود که در آن دکمه هایی وجود دارد. می توان از آن دکمه ها برای حذف کردن موضوعات مختلف استفاده برد.

در منوی Tools، اگر بر روی گزینه Internet Options کلیک کنیم، پنجره خاصی باز می شود که برگه هایی دارد. از برگه General (عمومی) استفاده می نمائیم. یک دریچه بزرگ را در این برگه می بینیم. می توانیم آدرس یک سایت را در این دریچه تایپ کنیم و آن را تائید نمائیم. در این صورت هر گاه بر روی دکمه Home کلیک کنیم به اولین صفحه آن سایت خواهیم رفت. سه دکمه در زیر این دریچه داریم که نقش آنها عبارتند از:  

1- Use Current: یعنی آدرس سایت جاری را که در آن هستیم، برای این منظور در نظر بگیرد.

2- Use Default: یعنی به سایت پیش فرض برویم. سایت پیش فرض سایتی است کههنگام نصب مرورگر اینترنت آن را تعریف می کنیم.

3- Use Blank: یعنی یک صفحه خالی ظاهر شود.

اگر بر روی دکمه Settings واقع در ناحیه Temporary Internet files کلیک کنیم، پنجره ای باز می شود. در دریچه پایین آن می توانیم عددی را تعیین نمائیم که معرف فضای دیسک برای استفاده از اینترنت است و واحد آن مگابایت (MB) است. می توانیم 8 الی 1024 مگابایت را در نظر بگیریم. اگر در دیسک سخت خود فضا به اندازه کافی داریم بهتر است این فضا را بیشتر تعریف کنیم تا جا برای فایل های حافظه و موقتی بیشتر شود و با اینترنت راحت تَر کار کنیم.  

در دریچه پایین برگه General (در ناحیه History) می توانیم عددی را معرفی کنیم که تعداد روزها برای نگهداری تاریخچه است. این عدد می تواند از 0 الی 999 روز باشد.

اگر بخواهیم رنگ های متن ها را تغییر دهیم، بر روی دکمه Colors کلیک می کنیم. اگر کنار Use Windows Colors تیک داشته باشد سیستم از رنگ های پیش فرض Windows استفاده می کند امّا اگر این تیک را بَرداریم، اجازه پیدا خواهیم نمود تا رنگ های متن و ضمیمه و سرنخ های بازدید شده و بازدید نشده را خودمان انتخاب کنیم.

اگر کنار Use hover color تیک بزنیم، می توانیم رنگی را برای hover در نظر بگیریم. باید دانست که بعضی فَراپیوندها طوری هستند که اگر نشانگر موس را بر روی آنها حرکت دهیم به رنگ خاصی دیده می شوند. اصطلاحاً به آن Hover Color می گویند. این رنگ را می توانیم عوض نمائیم.

چنانچه بخواهیم قلم ها را عوض کنیم، بر روی گزینه Fonts کلیک می نمائیم. می توانیم نوع قلم را تغییر دهیم. نمونه قلم را سیستم به ما نشان می دهد.

            سوال:

            برای افزایش سرعت ظاهر کردن صفحات Web باید چه کاری انجام دهیم؟

            پاسخ: باید بداینم که علت کُند بودن اینترنت در ظاهر کردن صفحات وب، تصاویر است که در مقایسه با متن ها بسیار حجیم هستند. روشی وجود دارد که بگوئیم هنگام آوردن صفحات فقط متن ها را بیاورد و به جای تصویرها، تنها یک Icon ظاهر کند. به این ترتیب به میزان قابل توجهی سرعت بالا می ود. سپس اگر تصویر خاصّی را بخواهیم مشاهده نمائیم، بر روی آن کلیک راست کرده و از منوی فوری ظاهر شده بر روی گزینه Show Picture کلیک می کنیم تا آن تصویر آشکار شود. از منوی Tools و فرمان Internet Options استفاده نموده و برگه Advanced را انتخاب می کنیم. در سرفصل Multimedia، تیک کنار گزینه Show Pictures را بر می داریم. جهت نشان داده شدن تصاویر، عکس حالت فوق را انجام می دهیم یعنی باید تیک کنار گزینه Show Pictures را بگذاریم.

            مشاهده نوشته های صفحات وب با سایزهای مختلف:

            برای اینکه بخواهیم نوشته های صفحات وب را به یک میزان بزرگ یا کوچک کنیم، می توانیم وارد منوی View شده و از فرمان Text Size استفاده کنیم. 5 گزینه خواهیم داشت که عبارتند از:

            الف- بزرگترین (Largest)

            ب- بزرگتر (Larger)

ج- متوسط (Medium)

د- کوچکتر (Smaller)

ه- کوچکترین (Smallest)

معمولاً بیشتر اشخاص، متوسط را انتخاب می کنند.

            سازماندهی Favorites:

            می توانیم سرنخهای صفحاتی از وب را در اینجا نگهداری کنیم. پس عاقلانه است که آن را سازماندهی کنیم یعنی پوشه های مختلفی با نام های بامُسمّا در آن بسازیم و موضوعات را دسته بندی نمائیم. برای انجام این گونه کارها، وارد منوی Favorites می شویم. اولین گزینه Add to Favorites است که توسط آن می توانیم سرنخ صفحه وبجاری رابه Favorites اضافه کنیم.

گزینه دیگری داریم به نام Organize Favorites که با آن می توانیم سازماندهی را انجام دهیم. ممکن است از قبل پوشه هایی در آن موجود باشد. ضمناً ممکن است سرنخ های آزادی را نیز در آنجا ببینیم.

اگر بر روی فرمان Organize Favorites کلیک کنیم، پنجره مخصوصی باز می شود که پوشه ها و سرنخ هایی را در آن می بینیم. ممکن است داخل پوشه ها، سرنخ هایی باشد. می توانیم پوشه را با یک کلیک باز کرده و داخل آن را ببینیم. در پایین پنجره، دکمه هایی را می بینیم:

1- دکمه Create Folder (New Folder): با آن می توانیم پوشه جدید ایجاد کنیم.

2- دکمه Move to Folder:: با آن می توانیم یک آیتم را به جای دیگری انتقال دهیم.

3- دکمه Rename: با این دکمه می توانیم نام پوشه یا سرنخی را عوض نمائیم.

4- دکمه Delete: با آن سرنخ یا پوشه ای را حذف می نمائیم.

مشاهده تاریخچه (History):

وارد منوی View شده، از فرمان Explorer Bar استفاده کرده و در سمت راست بر روی گزینه History (Ctrl + Shift + H) کلیک می کنیم. در سمت چپ صفحه، پنجره فرعی ظاهر می شود. بر اساس مدت زمانی که برای آن تعریف کرده ایم، می توانیم اطلاعاتی را از آنجا استخراج کنیم.

- http مخفف hyper text transfer protocol (پروتکل انتقال فَرامین) میباشد.

بعضی از تعاریف در مورد پست الکترونیکی (E-mail):

1- Sign up: برای شروع ایجاد پست الکترونیکی از آن استفاده می کنیم. یک پرسشنامه ظاهر می شود که با پُرکردن آن در نهایت یک ایمیل ایجاد خواهد شد.

مثال برای سایت Yahoo به شکل زیر است:

@Yahoo.Comشناسه

 

2- Sign in: با آن خود را به Yahoo معرفی کرده تا بتوانیم از امکانات نامه نگاری بهره برداری نمائیم. هر پست الکترونیکی از یک شناسه و یک رمز تشکیل شده است. شناسه بَرمَلا است و بهتر است اشخاص بیشتری آن را بدانند امّا رمز را فقط خودمان می دانیم و Yahoo.

3- Sign out: برای خارج شدن از سرویس پست الترونیکی، از این مورد استفاده می کنیم.

تذکر: اگر Sign out نکنیم، هر شخص دیگری که از کامپیوتر ما استفاده نماید و وارد اینترنت شود کلیه نامه های صندوق های ما را مشاهده خواهد کرد و این خوب نیست.

- اگر ایمیل (ID) را همه بدانند خوب است و ما باید آن را به همه کسانی که مد نظر داریم اطلاع دهیم تا از این طریق با ما نامه نگاری داشته باشند ولی رمز را فقط باید پیش خودمان نگه داریم و کسی از آن اطلاع پیدا نکند.

برای استفاده از امکانات نامه نگاری باید ابتدا با Sign In خود را معرفی کنیم. سپس پنجره فرعی باز می شود. ID و رمز خود را وارد نموده و بر روی دکمه Sign In کلیک می نمائیم. اگر تیک کنار گزینه Keep me Signed in را فعال کنیم به این معنی خواهد بود که اگر دفعات بعد با همین کامپیوتر بخواهیم خود را معرفی نمائیم، ID را خود سیستم تایپ می نماید. اگرID و رمز را درست وارد کرده باشیم باید به ما سلام کند. در قسمتی که به ما سلام کرده است، شکل یک پاکت را می بینیم. اگر نامه های جدیدی به ما رسیده باشد تعداد آنها را در کنار پاکت (Mail) می نویسد. بر روی پاکت (یا View All Mail یا Yahoo Mail) کلیک می نمائیم تا وارد صفحه نامه نگاری شویم.

در صفحه باز شده (ایمیل مورد نظر) تعدادی گزینه را در سمت چپ مشاهده می نمائیم.

- Inbox: صندوق ورودی

- Drafts: چک نویس ها

- Sent : ارسال نشده ها

- Spam: نامه های زائد

-  Trash: یعنی به درد نخورده ها مانند سطل بازیافت در ویندوز

در صفحه نامه نگاری تعدادی پوشه می بینیم که در آنها نامه های دریافت شده، نامه هایی که بصورت چک نویس تهیه نموده ایم و نهایی نشده اند، نامه های ناخواسته و زائد و نامه هایی که کنار گذاشته ایم را می توانیم در این پوشه ها قرار دهیم. همچنین می توانیم پوشه هیی را از خودمان بسازیم و نامه ها را در آنها دسته بندی کنیم.

اگر بخواهیم نامه های دریافت شده را ببینیم، بر روی  Inboxکلیک می کنیم.

نکاتی را باید بدانیم که عبارتند از:

1- نامه های بازنشده زمینه روشن دارند و نامه های بازشده خاکستری می باشند. اگر نامه ای در کنار موضوع کلیپس داشته باشد یعنی زمینه دارد (از 1 تا 5). می توانیم برای نامه ها پرچم معرفی کنیم که از سایر نامه ها متمایز شوند. بدیهی است که اسامی فرستنده نامه و عنوان نامه، تاریخ نامه و سایز آن را نیز می توانیم ببینیم. اگر نامه ای را دریافت کرده و برای شخص دیگری ارسال کنیم فِلِش رو به جلو خواهد داشت یعنی Forward و اگر نامه ای را پاسخ داده باشیم فِلِش رو به عقب خواهد داشت. چنانچه بخواهیم نامه ای را باز کنیم بر روی عنوان نامه (موضوع نامه) کلیک می نمائیم.

برای ایجاد نامه جدید (بستگی به این دارد که صفحه مراسلات از نوع کلاسیک باشد یا جدید) در مورد کلاسیک بر روی گزینه Compose (به معنی انشا) کلیک می نمائیم و در مورد جدید بر روی New کلیک می کنیم. صفحه نامه نگاری باز خواهد شد. از کادر To برای آدرس گیرنده یا گیرندگان نامه استفاده می نمائیم. از کادر Cc برای آدرس گیرندگانی که کُپی نامه را دریافت می نمایند، استفاده می کنیم. چنانچه بخواهیم کپی نامه را به صورت محرمانه برای اشخاصی بفرستیم، آدرس های آنها را در کادر Bcc وارد می کنیم. Subjects نیز محل وارد نمودن موضوع نامه است. فضای بزرگی هم برای اصل نامه لحاظ شده است. Cc مخفف Carbon Copy و Bcc مخففBlind Carbon Copy  می باشد.

برای حذف کردن نامه جاری (نامه ای که باز کرده ایم) می توانیم بر روی دکمه Delete کلیک کنیم. امّا اگر بخواهیم تعدادی نامه را حذف کنیم، می توانیم با کلیک بر روی Inbox لیست سرفصل نامه ها را ظاهر کنیم، آنهایی را که می خواهیم حذف نمائیم در مربع کنارشان تیک بزنیم و سپس بر روی دکمه Delete کلیک نمائیم. اگر نامه هایی را زائد تشخیص دهیم، آنها را انتخاب کرده و بر روی Spam کلیک می کنیم. این نامه ها در پوشه Spam نگهداری می شوند امّا نامه هایی را که حذف کرده ایم در پوشه Trash نگهداری خواهند شد.

چنانچه بخواهیم نامه ای را که باز کرده ایم برای شخص دیگری ارسال کنیم، بر روی دکمه Forward کلیک می نمائیم. صفحه نامه نگاری ظاهر می شود. در کادرهای To، Cc و Bcc می توانیم آدرس یا آدرس هایی را وارد کرده تا این نامه برای آنها ارسال شود. اولاً: باید دانست که کنار این نامه فِلِش رو به جلو خواهد خورد. ثانیاً: اگر بخواهیم هر نامه ای را که باز می کنیم، نام و نام خانوادگی و ایمیل فرستنده نامه را در یک دفترچه یادداشت الکترونیکی نگهداری کنیم، می توانیم بر روی دکمه Add to Contacts کلیک کنیم. در پایان باید بر روی دکمه Add to Address book کلیک شود.

استفاده از دکمه Mark:

می توانیم مارک های مختلف بر روی نامه مورد نظر قرار دهیم. برای این منظور ابتدا آن نامه ها را انتخاب می کنیم. سپس بر روی فلش کنار دکمه مارک (Mark) کلیک می کنیم. گزینه هایی ظاهر می شود که به ترتیب عبارتند از:

- علامت به عنوان خوانده نشده

- علامت به عنوان خوانده شده

- پرچم به صورت افراشته

- و پاک کردن پرچم

پوشه های شخصی:

اگر در سمت راست My Folders بر روی Add کلیک کنیم، یک پوشه بدون عنوان ساخته می شود. حالا اگر بر روی آن کلیک راست کنیم و از فرمان Rename استفاده نمائیم، می توانیم نام پوشه را به سلیقه خودمان انتخاب نمائیم. به این ترتیب می توانیم تعدادی پوشه به منظورهای مختلف بسازیم. می توان از گزینه های دکمه Move استفاده کرد و نامه هایی را به این پوشه ها انتقال داد.

ایجاد نامه همراه با ضمیمه:

نامه را مطابق معمول آماده می کنیم. سپس بر روی گزینه Attach کلیک می کنیم تا صفحه ای جدید ظاهر شود. 5 دریچه برای معرفی 5 فایل خواهیم دید. با دکمه Browse می توانیم هر بار آدرس کامل یک فایل را به داخل این دریچه بیاوریم. حالا بر روی دکمه Send کلیک می کنیم تا نامه ارسال شود.

نرم افزار Outlook:

با این نرم افزار می توان مسائل و موضوعات مربوط به ایمیل را به صورتی جامع و کامل انجام داد. متاسفانه این نرم افزار فقط برای ایمیل هایی کار می کند که مجانی نباشند. بنابراین نمی توانیم آن را به صورت Online وحقیقی بکار ببریم امّا نظر به اینکه بخشی از تست های اینترنت مربوط به آن است، باید به صورت مختصر و مفید در محیط Offline با آن آشنا شویم. اگر بخواهیم یک نامه جدید وارد کنیم از طریق منوی فایل بر روی فرمان New رفته و اولین مورد (Post in This Folder) را انتخاب می کنیم.

صفحه نامه نگاری ظاهر می شود که در آن می توانیم آدرس خودمان را در کادر From درج نمائیم. در خصوص موضوع نیز می توانیم از کادر Subject استفاده کنیم. سیستم یک نوار مخصوص ظاهر می کند که تعدادی ابزار در آن قرار دارد. به عنوان مثال اگر بخواهیم نامه ای با اولویت بالا ارسال کنیم باید دکمه با علامت تعجب (Importance: High) استفاده نمائیم و برای ارسال نامه با اهمیت پایین از دکمه فلش به حالت رو به پایین (Importance: Low) استفاده می کنیم.

یک محیط بزرگتر در پایین قرار دارد که بدنه نامه در آنجا قرار می گیرد. اگر بخواهیم نامه نوشته شده را به صورت چک نویس در پوشه Draft ذخیره کنیم، بر روی دکمه Save کلیک می کنیم. اگر محیط حقیقی باشد دکمه Send آشکار خواهد بود که با کلیک بر روی آن، نامه ارسال خواهد شد.

فرض می کنیم یکی از پوشه ها مثلاً Inbox را باز کرده باشیم. عناوین نامه ها را ظاهر خواهیم کرد. حالا اگر بر روی یک نامه کلیک راست کنیم، منویی ظاهر خواهد شد که از گزینه های آن می توان به صورت زیر استفاده کرد:

1- باز کردن نامه: با کلیک بر روی Open

2- چاپ نامه: با کلیک بر روی Print

3- پاسخ به نامه: با کلیک بر روی Reply (این پاسخ به فرستنده اصلی نامه  داده خواهد شد.)

4- Reply to All: پاسخ به تمام کسانی که در ارتباط با نامه می باشند.

5- Follow up: با این گزینه می توانیم یک پرچم با رنگ مورد نظر افراشته کنیم. پرچم را نیز می توان پاک کرد. می توانیم نامه را به حافظه اضافه کنیم.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1388ساعت 8:29 بعد از ظهر  توسط معصومه شاهسون  |