اگر موجود خیالی را در برنامه های تلویزیون می بینیم فوراً به کودکمان بگوئیم که این موجود واقعی نیست و فقط تلویزیون این برنامه را ساخته است برای اینکه ما سرگرم بشویم باید به کودک بگوئیم که تنها حیوانات باغ وحش واقعی هستند و حیواناتی مثل زرافه-گاو-خرگوش و ... دوست انسانها هستند و برای اینکه کودک فرق بین موجود خیالی و واقعی را بفهمد از او بپرسم که کدامیک از این حیوانات چون دلفین-پری دریایی-غول –زرافه واقعی و کدامیک خیالی هستند و یکی دیگر از راههای غلبه بر ترس کودکان اینکه ما می توانیم عبارت ورود موجودات کثیف به داخل اتاق ممنوع است را بر سر اتاق بچه نصب کنیم بدین ترتیب خیال کودکان را یک بار برای همیشه از شر این موجودات آزار دهنده و موذی راحت سازیم و وظیفه ما این است که ترس های این چنانی کودک خود را تایید کرده و مورد پذیرش قرار دهید و باید جهت از بین بردن ترس کودک خود خیلی خونسرد عمل کرده و تمام اتاق را گوشه به گوشه آن را چک کرده که بچه اش اطمینان پیدا کند که این موجودات واقعیت ندارند و دیگر اینکه کودکی که می ترسدهیچ گاه برای اینکه ترسش ریخته شود اورا مجبور به رویا رویی یا منبع ترس خیالیش نکنید فرضاً اگر کودکی شب هنگام از زیر زمین می ترسد نباید او را مجبور کرد جهت رهایی از این ترس شبانه به این مکان برود . مثلاً اگر کودک از آتش سوزی می ترسد باید به او بگوئیم که خطر نمی تواند متوجه ما شود چون خانه ما مجهز به کپسول پودر هوا است . و اگر این حادثه رخ دهد شیر اصلی گاز خود به خود بسته می شود یعنی اینکه به پاسخ های کوتاه نباید بسنده کرد با دادن توضیحاتی معقول باید خیال کودک را راحت ساخته و بعد از آن ذهن کودک را به موضوعاتی دیگر کشاند و او را مشغول بازی کرد ما باید ترس فرزندمان را به رسمیت بشناسیم و با او همدردی کنیم . برای مثال اگر فرزندمان از سگ می ترسد باید به او بگوئیم که تو که کوچکتر بودی از سگ های بزرگ می ترسیدی ولی الآن که بزرگتر شدی دیگر از سگ نمی ترسی چون می فهمی که سگ یک موجود بی آزار و دوست انسان است و از انسانها در برابر حیوانات وحشی مراقبت می کند باید دلایل ترس کودکمان را جویا شویم و تلاش کنیم به ذهنیات او پاسخ درستی بدهیم باید بدانیم که سرپوش گذاشتن بر این مسئله (ترس) هیچ دردی را دوا نمی کند چون تا زمانی که از احساسات واقعی کودک آگاه نشده و نتوانیم پاسخ مناسب به سئوالات آزار دهنده اش بدهیم کودک آرام و قرار نداشته و این نوع تشویش و نگرانی ضایعات خود را به شخصیت و هویت کودک تحمیل خواهد کرد . زمانی که کودک ناخواسته در تیررس اخبار ناگوار تلویزیون قرار می گیرد والدین کودک باید بدون درنگ درپی تجزیه و تحلیل خبر بر آیند تا بدین وسیله مانع از سوء برداشت کودکشان از خبر ناگوار اعلام شده گردند از طرف دیگر برای اینکه اضطرابات این چنانی کودک تشدید نشود لازم است که اطرافیان کودک حتی المقدور خوشتنداری خود را حفظ کرده چون احساسات آدمی از قدرت سرایندگی برخوردار است.